چون مسیر من ساده نبود؛ اما هیچ‌وقت متوقف نشدم.
سال‌هاست میان درس و زندگی، میان محدودیت‌های جسمی و دغیقه‌های مالی، میان بایدها و نشدن‌ها، ایستاده‌ام و تصمیم گرفته‌ام کم نیاورم.

با بیماری کنار آمدم، اما هرگز اجازه ندادم که کنارم بزند.
در شرایطی که بسیاری از درها بسته می‌شد، من درهای جدیدی را یاد گرفتم بسازم؛ از نجاری و قنادی گرفته تا طراحی گرافیک، برنامه‌نویسی، هوش مصنوعی و طراحی وب.

رشته‌ام فیزیک است، اما مسیر من فقط یک رشته نیست؛
ترکیبی از تلاش، یادگیری، تجربه و خلق کردن است.

من یاد گرفته‌ام حتی اگر ابزارها کم باشد، می‌توان با آنچه داریم آینده‌ای ساخت.
من باور دارم پشت هر سختی یک توانایی پنهان می‌شود، اگر آدم جرأت کند به مسیر ادامه دهد.

چرا مهدی؟
چون من فقط به دنبال حل مسئله نیستم؛
من به دنبال ساختن راه‌حل هستم.
چون من فقط یاد نمی‌گیرم؛
یادگیری را تبدیل به عمل و نتیجه می‌کنم.
چون بارها زمین خوردم اما همیشه بلند شدم؛
و هر بار قوی‌تر از قبل.

من مهدی‌ام؛
آدمی که سختی‌ها را پشت سر گذاشته، ولی هنوز همان اشتیاق روز اول را برای خلق، یادگیری و پیشرفت در دل دارد.
آدمی که باور دارد:
اگر قرار است تفاوتی ساخته شود، از خود ما شروع می‌شود.